به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از ایسنا، افزایش احتمالی ثبات سیاسی و اقتصادی ترکیه به عنوان عضوی از ناتو میتواند منجر به تلاشهایی با هدف کاهش تنش در سایر بخشهای غرب آسیا شود و همچنین از طرفی شکست میتواند آتش مشکلات اقتصادی و اجتماعی ترکیه را شعلهور سازد و به تلفاتی که حزب کارگران کردستان (پ.ک.ک) به بار آورده و طی آن بیش از ۴۰ هزار نفر کشته شدهاند، اضافه شود.
خبرگزاری رویترز تقاضای «دولت باغچلی» رئیس حزب راست افراطی جنبش ملیگرای ترکیه و متحد «رجب طیب اردوغان» رئیسجمهور این کشور را جهت خلع سلاح فوری پ.ک.ک پس از تلاشهای نافرجام جهت خاتمه درگیریها، نوعی «پیشکش» برای دولت ترکیه تلقی کرد و بدین ترتیب «عبدالله اوجالان» رهبر محبوس پ.ک.ک مسئله زمین گذاشتن سلاح، انحلال این سازمان و تسلیم در برابر دولت ترکیه را مطرح نمود؛ درخواستی که حزب پ.ک.ک به دنبال این فراخوان، آتشبس را اعلام کرد.
اکنون حزب «برابری خلق و دموکراسی» حامی کردها یا DEM در ترکیه که سومین حزب بزرگ شناخته میشود، خواستار اتخاذ گامهایی برای دموکراسیسازی است و پ.ک.ک هم ضمن توجه به این خواسته، اعلام کرده که میخواهد خود شخص اوجالان خلع سلاح را مدیریت کند و برای موفقیت صلح باید شرایط سیاسی و دموکراتیک ایجاد شود.
این درحالیست که مصاحبه با چندین تن از کردها و سیاستمداران نشان از تردیدهایی نسبت به صلح در جنوبشرق ترکیه که عمدتا کردنشین هستند در میانه سرکوب احزاب مخالف و دستگیری «اکرم اماماوغلو» شهردار استانبول و رقیب سیاسی اردوغان دارد؛ اقدامی که موج گستردهای از اعتراضات را در بیش از یک دهه اخیر برای ترکیه رقم زده است.
«چنگیز جاندار» وکیل حزب برابری و دموکراسی خلقها که از اوایل دهه ۱۹۹۰ از نزدیک با مسئله کردها درگیر بوده است، میگوید: «ما در حال ورود به یک میدان مین هستیم. شاید همه چیز از کنترل خارج شود و به شکست برسیم. این ممکن است.»
رویترز همچنین از برگزاری سه جلسه میان حزب برابری و دموکراسی خلقها و اوجالان در زندانی در جزیره «ایمرالی» واقع در جنوب استانبول که از سال ۱۹۹۹ در آنجا محبوس است، خبر میدهد اما ادعا میشود که آنکارا آنها را در مورد هرگونه نقشه راه برای اصلاحات در تاریکی و بیخبری نگه میدارد.
ریاستجمهوری ترکیه به درخواست برای اظهار نظر پیرامون این مسائل مطرح شده، پاسخی نداده و مقامات حزب عدالت و توسعه اردوغان گفتوگو در این خصوص را وظیفه رئیسجمهور میدانند.
اردوغان که مواضع و مسائل را در این خصوص به حد کافی روشن نکرده است، پس از درخواست صلح اوجالان گفت: «فضای دموکراتیک برای سیاست طبیعتا پس از خلع سلاح بیشتر گسترش خواهد یافت.»
