یادداشت مهمان: حسین رجایی؛ آمریکاییها، به گفته خودشان، سه مسأله اصلی با ایران دارند: هستهای، منطقهای و موشکی. اما وقتی دقیق نگاه میکنیم، این ادعاها بیشتر شبیه بازی در دنیای وارونه است.
هستهای:
فقط در دنیای وارونه است که قدرتی که خودش تنها استفادهکننده از سلاح هستهای در جهان بوده و در هیروشیما و ناکازاکی دویست هزار نفر را کشته، و حامی رژیمی آدمکش است که دهها کلاهک هستهای مخفی دارد، میتواند یک کشور دیگر را حتی از استفاده صلحآمیز از انرژی هستهای منع کند!
منطقهای:
همین دنیای وارونه است که در آن، کشوری که خود حامی بسیاری از ستمگران جهان بوده و با حمایت مالی و تسلیحاتی از رژیم اشغالگری که هزاران کیلومتر دورتر از مرزهایش دستش به خون دهها هزار فلسطینی آلوده شده، میتواند ایران را از کوچکترین حمایتی از مظلومان در منطقه خودمان منع کند.
موشکی:
در نهایت، فقط در دنیای وارونه، کشوری که به بهانه تأمین امنیت خود به همه جهان لشکر کشیده و با راهاندازی بیش از ۲۰۰ جنگ میلیونها نفر را کشته یا آواره کرده، میتواند برای ایران در مورد نحوه دفاع از امنیت و تمامیت ارضی در داخل مرزهای خود تعیین تکلیف کند!
امروز، ۹ دی، روز بصیرت نامگذاری شده است. بصیرت سیاسی داشتن شاید آنقدرها هم سخت نباشد؛ کافی است همین تناقضهای روشنتر از روز را ببینیم و بفهمیم.
