به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم، صبح امروز همایش «نقش و جایگاه قوه قضائیه در حمایت و صیانت از حقوق محیط زیست» برگزار شد. محسن اسماعیلی، معاون راهبری و امور مجلس رئیسجمهور، در این همایش گفت: پرسش اصلی این است که جایگاه و نقش قوه قضائیه و قانونگرایی در حفاظت از محیط زیست چیست؟ قطعاً جایگاه قوه قضائیه بسیار مهم است، اما در این زمینه برداشت ناقصی وجود دارد.
وی افزود: ما نیازمند تبیین قوانین جدید و توجه بیشتر قضات هستیم، اما با وجود همین قوانین و مقررات گسترده نیز شرایط مطلوبی نداریم. چرا باید در تعطیلات اخیر شاهد انتشار تصاویری از رفتارهای ضد محیطزیستی در جنگلها باشیم؟ آیا مشکل ما قانون است؟ خیر.
معاون رئیسجمهور تصریح کرد: قانون بدون فرهنگ و اخلاق سودی ندارد. تا زمانی که فرهنگ قانونگرایی وجود نداشته باشد، قانون و قضات و دستگاه قضا کاری از پیش نخواهند برد. ما باید همکار و مکمل یکدیگر باشیم. قوه قضائیه دست پرقدرت حفاظت از محیط زیست است، اما زمانی کارآمد خواهد بود که سایر بخشها نیز به وظایف خود عمل کنند.
وی خاطرنشان کرد: آنچه امروز بیش از حقوق محیط زیست مورد نیاز است، فلسفه حقوق محیط زیست است؛ موضوعی که تاکنون به آن توجه کافی نشده است. در سطح جهان حدود 280 معاهده و پروتکل زیستمحیطی وجود دارد، اما مسئله اصلی کارکرد آنهاست. اینکه ما 2290 محکوم محیطزیستی داریم، فاجعهای برای کشور است و نشان میدهد در فرهنگسازی عقبماندهایم.
اسماعیلی تأکید کرد: خوشبختانه رئیسجمهور همواره از محیط زیست حمایت میکند، اما این کافی نیست. باید فلسفه حقوق محیط زیست و فرهنگ احترام به طبیعت در جامعه تبیین و احیا شود. بنده اصول محیط زیست در قرآن را گردآوری کردهام و اگر این اصول بهطور گسترده توسط ائمه جمعه، رسانهها، دانشگاهیان و معلمان در جامعه گسترش یابد، وظایف قوه قضائیه نیز سبکتر خواهد شد.
وی بیان کرد: اگر باور کنیم محیط زیست میراث پدران ما نیست، بلکه امانتی برای فرزندانمان است، رفتار ما تغییر خواهد کرد. تخریب محیط زیست در واقع قتلعام خاموش نسلهای آینده است. این فرهنگ باید تغییر کند تا مردم از روی عشق و علاقه به طبیعت و محیط زیست احترام بگذارند.
معاون رئیسجمهور در پایان گفت: ما وارثان حافظ، سعدی و فردوسی هستیم. سعدی میگوید: «عاشقم بر همه عالم که همه عالم از اوست.» فرهنگ و ادبیات ما عشق به طبیعت را ترویج کرده و بر اساس همین فرهنگ، تخریب محیط زیست توجیهی ندارد. محیط زیست منبع شناخت خداست و با تخریب آن، راه شناخت خدا بسته میشود. نگاه ما به محیط زیست باید تغییر کند و اگر این نگاه قرآنی و ایرانی حاکم شود، شرایط نیز متفاوت خواهد شد.
انتهای پیام/
