به گزارش اقتصاد آنلاین ، تورج امیری، نوازنده برجسته تار و سهتار و سازنده تارهای نوآورانه «سپهر»، یکم دیماه ۱۴۰۴ بر اثر بیماری تنفسی در ازمیر ترکیه درگذشت؛ فقدانی که صدای گرم تارش، ارکسترهای ملی را غنی کرد و میراثی ماندگار از استادان موسیقی ایران به جا گذاشت.
زندگینامه و آغاز مسیر هنری تورج امیری
تورج امیری در سال ۱۳۵۲ در شهر سراب آذربایجان شرقی پا به جهان گذاشت و از کودکی با موسیقی سنتی ایرانی انس گرفت. او از سال ۱۳۷۲ نواختن تار را نزد استاد برجسته یدالله محققی آغاز کرد و به سرعت به یکی از شاگردان ممتاز تبدیل شد. این آموزشها، پایهای محکم برای دههها فعالیت حرفهای او فراهم آورد.
امیری نه تنها نوازندهای چیرهدست بود، بلکه به عنوان مدرس تار و سهتار، نسل جدیدی از هنرجویان را تربیت کرد و کلاسهایش در ایران و خارج از کشور، همیشه پر از مشتاقان بود.
نوآوری در تارسازی: تورج امیری پدیده «تار سپهر»
یکی از برجستهترین دستاوردهای امیری، تارسازی بود که آن را نزد شهرام میرجلالی آموخت. سازهای دستساز او با نام «تار سپهر» به دلیل صدای شفاف، استحکام بالا و طراحی نوین، مورد تحسین قرار گرفت. این تارها توسط استادان بزرگی، چون حسین علیزاده، محمدرضا لطفی و بسیاری دیگر از نوازندگان مطرح ایران استفاده شد و به نمادی از پیشرفت در سازشناسی سنتی تبدیل گردید.
تارهای سپهر، با تغییراتی در رزونانس و کوک، صدایی گرمتر و پویاتر تولید میکردند و در کنسرتهای متعدد، حضوری پررنگ داشتند.
فعالیتهای اجرایی و همکاریهای ماندگار تورج امیری
تورج امیری در طول بیش از سه دهه فعالیت، در اجراها و کنسرتهای بیشماری شرکت کرد. همکاری با ارکستر ملی ایران، گروههای سنتی و ارکسترهای مختلف، از جمله نقاط اوج کارنامه هنری او بود. او در کنسرتهای内外 کشوری، آثاری از دستگاههای شور، همایون و ماهور را با تارنوازی بینظیرش اجرا کرد.
این هنرمند فقید، علاوه بر صحنه، در ضبط آلبومها و برنامههای آموزشی رسانه ملی نیز نقش داشت و به حفظ و گسترش موسیقی اصیل ایرانی کمک شایانی کرد.
میراث و واکنش جامعه هنری به درگذشت تورج امیری
درگذشت ناگهانی امیری به دلیل بیماری تنفسی در ازمیر ترکیه، موجی از تأسف در میان اهالی موسیقی برانگیخت. هنرمندان همدورهاش، صدای او را «پل ارتباطی نسلها» توصیف کردهاند. مراسم خاکسپاری و یادبود احتمالاً در سراب و تهران برگزار خواهد شد و آثارش همچنان در کلاسهای موسیقی تدریس میشود.
این فقدان، یادآور ضرورت حمایت از هنرمندان سنتی در برابر چالشهای سلامتی و مهاجرت است و جامعه موسیقی ایران، با انتشار پیامهای تسلیت، تعهد به ادامه راه او را اعلام کرده است.
