داریوش خدادادی کارگردان نمایش «گُر (بردین)» که به بخش استانی چهل و چهارمین جشنواره تئاتر فجر راه یافته است در گفتگو با خبرنگار مهر درباره موضوع این نمایش توضیح داد: وقتی به زیستبوم استانم چهارمحال و بختیاری فکر کردم، متوجه عنصر سنگ و اهمیت آن در این منطقه شدم. در اینجا مردم از سنگ در شکلهای مختلف و در کارهای گوناگون استفاده میکنند. انگار این مردم سختترین عنصر طبیعت را برای رفع نیازهایشان مدام تغییر میدهند و اگر این چنین باشد، آنها حتما میتوانند خودشان و باورهایشان را نیز تغییر بدهند.
گرفتار در چرخه کوچ
وی ادامه داد: نام شخصیت اصلی ما بردین است و معنای این نام کسی است که مانند سنگ سخت و قوی است، اما این شخصیت در طول نمایش تغییر میکند. در دوران حضور انگلیسیها، بردین برای جنگ با آنها نرفته و حالا حسرت میخورد و همراه با پسرعمویش همسفر میشوند تا گلهای را کوچ بدهند. آنها در میان راه با موجودی رازآمیز مواجه میشوند که مسیر نمایش را تغییر میدهد. در طول نمایش متوجه میشویم که این ناآگاهی است که ما را آسیبپذیر میکند و اگر در چرخه کوچ گیر نکرده بویم و اقوام دیگر را میشناختیم و دنیا را میشناختیم، نجات پیدا میکردیم. ما جنگ را بلدیم اما برای جلوگیری از جنگ باید بدانیم. شخصیت بردین هم در طول نمایش تغییر میکند و با تمثال گذشتگان همراه میشود. ما در مراسم های عزا لباسهای متوفی را بر سنگ یا چوب میپوشانیم و از این عنصر در نمایش نیز کمک گرفتهایم.
نمیخواستم از لباس و موسیقی برای جلب توجه استفاده کنم
این کارگردان جوان با اشاره به جهانشمول بودن این نمایش عنوان کرد: این دومین کار من است و در اجرای این نمایش زیستبوم خودم برایم اهمیت زیادی داشت. زیست عشایر و اشتراکگذاری دغدغهها و ارزشهای آنها برای من جذاب است و دوست داشتم تا ارتباط عشایر با طبیعت و آدمها را نشان دهم. از برخی سنتهای رفتاری یا موسیقایی و کلامی در نمایش استفاده کردم اما نمیخواستم از لباس قوم خودم، موسیقی و ابزارها برای جلب توجه مخاطب استفاده کنم. قصد داشتم تا تماشاگر آگاه شود که آن زیست عشایری چقدر به خودش نزدیک است. سنگی که محور نمایش ماست ممکن است برای هر ایرانی یا هر مخاطبی در دنیا یک نمود و معنی خاص داشته باشد و کسی آن را در دریا یا کویر ببیند. این نمایش به رغم تفاوتها، نشان میدهد که چقدر افراد به یکدیگر نزدیک هستند و این چنین نمایش جهانشمول میشود. در این نمایش میبینیم که راه حل هزاره پیشین یعنی کوچ، دیگر راه حل ما نیست و باید به فکر راه حلی دیگر باشیم و شناختن دیگران ما را به هم نزدیکتر میکند.
خدادادی با اشاره به ویژگیهای اجرایی این نمایش اظهار کرد: در مسیر تمرینها همیشه خودم را در مسیر یادگیری میدیدم. تلاش کردیم تا از تصویر برای تاکید بر اشتراکها استفاده کنیم. زبان نمایش لری عامیانه است که همه فهمتر است و در عین حال چون مخاطب خود را فراگیر میدانستیم از تصویر و ژست و فرم بهره بردیم و تلاش کردیم تا بر ارزشها و احساسات تاکید کنیم. از بدن به عنوان زبان جهانی استفاده کردیم و تکاپو و شعلهور شدن را به این شکل در نمایش نشان دادیم. حتی در فضاسازی هم از محیط باز استفاده کردیم و دوست داشتیم کوچ نمایش را در صحنه با تغییر جای تماشاگران نشان دهیم و بدین شکل تماشاگر را نیز در اجرا دخیل کنیم.
کارگردان نمایش «گُر (بردین)» در پایان با اشاره به جشنواره تئاتر فجر امسال گفت: گروه ما از شهرکرد در جشنواره شرکت کرده است و این اولین حضور من است. همه ما سنهای پایینی داریم و در مسیر یادگیری هستیم. آثار استانی جشنواره اتفاقی مثبت بود و گویی هر کار و هر نمایش نمایندهای بود از کارهای یک استان و این نمایشها در عین تفاوتها نزدیکی زیادی به یکدیگر داشتند.
چهل و چهارمین جشنواره تئاتر فجر به دبیری سیدوحید فخرموسوی در حال برگزاری است.
