به گزارش خبرنگار مهر، حجت الاسلام والمسلمین ابراهیم کلانتری صبح جمعه در جلسه نود و دوم «جهاد تبیین» و شصت و هفتم از سلسله مباحث «ولایت فقیه» گفت: در جلسات پیشین بر روی اصول توحید، معاد، نبوت، ختم نبوت و امامت که جز مبانی و زیرساختهای اعتقادی نظریه «ولایت فقیه» هستند بحث کردیم؛ اصولی که اگر فردی به آن اعتقاد داشته باشد به طور طبیعی در عصر غیبت امام عصر (عج) هم فیالبداهه ولایت فقیه را میپذیرد و متوجه آن میشود که در این عصر، خداوند انسانها را رها نکرده است بلکه یک چهارچوبی را برای هدایت جامعه اسلامی مشخص کرده است.
وی با بیان اینکه پیامبران بعد از تبیین و تشریح وحی، در راستای اجرای وحی در جامعه گام برمیداشتند، ادامه داد: اگر صرفاً فقط دریافت و ابلاغ وحی مطرح بود که دیگر این همه درگیری بین پیامبران با مشرکان، فرعونیان و قومهای ظالم پیش نمیآمد. این درگیریها زمانی پیش آمد که پیامبران الهی خواستند، وحی آسمانی را در متن جامعه اجرا کنند.
تولیت حرم شاهچراغ (ع) با بیان اینکه هر پیامبری با زبان قوم خودش مبعوث میشد تا بتواند وحی را برای آنها تبیین و تشریح کند افزود: دو نوع تبیین وجود دارد؛ تبیین تئوری و تبیین عملی. پیامبر در تبیین تئوری باید مسائل را برای جامعه توضیح دهد و تشریح کند و در تبیین عملی باید آن احکام و مسائل را قدم به قدم در جامعه به اجرا بگذارد که سختترین مرحله تبیین است.
حجت الاسلام کلانتری گفت: قرآن کریم افزون بر اعلام مسئولیتهای پیامبر (ص) در دریافت و ابلاغ وحی، بر نقش و مسئولیت آن حضرت در تعلیم وحی نیز تصریح نموده است، و تعلیم چیزی جز تبیین و تفسیر آیات نمیباشد.
وی ادامه داد: ممکن است این سوال پیش آید که چرا خداوند وحی را بر همه انسانها نازل نکرده و با واسطه پیامبر (ص) آن را به مردم رسانده است؟ و اینکه اگر وحی، مستقیم به خود شخص نازل میشد آن را محکمتر قبول میکرد تا اینکه با واسطه باشد؟ در پاسخ باید گفت زمانی که وحی بر پیامبر (ص) نازل میشود علاوه بر دریافت و ابلاغ وحی باید آن را نیز بر پایه اتصال به اقیانوس بیکران علم، تبیین و تشریح هم بکند؛ دریافت کردن وحی نیاز به یک ظرفیت خاصی دارد که همه افراد داری این ظرفیت نیستند و پیامبران با تلاش خودشان به جایی رسیده بودند که میتوانستند ظرف و مخاطب نزول وحی بشوند.
تولیت حرم شاهچراغ (ع) افزود: هر انسانی که به آن جایگاه برسد، وحی بر او نیز نازل میشود، این ظرف باید آمادگی دریافت وحی را داشته باشد، ضمن اینکه باید قدرت تبیینی در کنار آن وجود داشته باشد.
استاد دانشکده معارف و اندیشه اسلامی دانشگاه تهران، پیام اصلی ختم نبوت را پایان یافتن نزول وحی دانست و گفت: این موضوع یعنی آنچه برای بشریت تا پایان عمر دنیا از وحی الهی لازم بوده است در قالب آخرین کتاب آسمانیِ قرآن به آدمیان عرضه شده و با اراده الهی از هرگونه تحریفی محفوظ خواهد ماند. اکنون با وجود قرآن، آنچه باقی میماند حضور مفسّران و مجریان آگاه و آشنا به اسرار و ژرفای وحی در کنار قرآن برای همه زمانها تا پایان عمر دنیا خواهد بود.
وی ادامه داد: قرآن کریم منهای پیوند با عناصر انسانی آگاه و معصوم، مجموعه خاموشی است که در سخن زیبا و گویای امام علی (ع) از آن به «کتاب صامت خدا» تعبیر شده است.
تولیت حرم شاهچراغ (ع) در ادامه به مسئولیتهای مهم امام اشاره کرد و گفت: بر این اساس، امام همان شخصیت برگزیده و انسان ترازِ اول جامعه اسلامی است که همزمان عهدهدار سه مسئولیت خطیر خواهد بود: نخست؛ تبیین معصومانه وحی قرآنی، به تناسب نیازهای معرفتی و معیشتی عصرها و نسلهای نوظهور تا پایان عمر دنیا؛ دوم؛ اجرای معصومانه آیات قرآن و احکام اجتماعی اسلام در متن جامعه اسلامی با توجه به مقتضیات و تحولات نوظهور و مستمر در زندگی بشر، و سوّم؛ ایفای نقش انسان کامل، مجرای فیض ربّانی و اسوه نمونه انسانی در میان آدمیان بعد از رسول خدا (ص).
وی ادامه داد: همیشه یک اسوه حسنه به نام امام در اختیار بشریت وجود دارد که از پنج مسئولیتی که پیامبر (ص) برعهده داشتند، سه مسئولیت تبیین و اجرای معصومانه وحی قرآنی و ایفای نقش انسان کامل را در جامعه به عهده دارد و دیگر اینکه رابطه بین خلق و خالق هم باید همیشه وجود داشته باشد، پس به فردی جهت اجرای این امور نیاز داریم.
رئیس انجمن علمی انقلاب اسلامی، در ادامه به نتایج اصل «امامت» در موضوع حاکمیت در اسلام اشاره کرد و گفت: نخست اینکه؛ اصل امامت ضامن حضور و استمرار سرزنده آموزههای قرآن کریم و دین خاتم در عرصه زندگی فردی و جمعی مؤمنان پس از رحلت رسول اکرم (ص) خواهد بود. در حقیقت امامان معصوم (ع) پس از رحلت آن حضرت، همه مسئولیتهای وی را، منهای دریافت و ابلاغ وحی بر عهده میگیرند و مؤمنان و جامعه را از فیض وحی آسمانی و آموزههای دین، بهرهمند میسازند.
وی تصریح کرد: قرار است که دین خاتم در متن جامعه قرار بگیرد، آن قدرت اصلی که آن را به حرکت در میآورد امام است؛ قرآن دارای دستورالعملهای حقوقی، فردی، اجتماعی و … است و زمانی که در متن جامعه قرار میگیرد این خود بالاترین نوع سیاست است؛ اگر قرار است قرآن در جامعه اجرا بشود این جامعه قطعاً با یک جامعه سکولار متفاوت است.
