در شرایط دشوار اقتصادی کشور که صنعت ساختمان نیز تحت فشار مضاعف قرار دارد، عبور از این دوره بیش از هر چیز به «تابآوری» نیاز دارد؛ مفهومی که میتواند مسیر خروج از بحران را هموار کند.
صنعت ساختمان سهم قابلتوجهی در اشتغال و تحرک اقتصادی کشور دارد، اما تداوم رکود، نوسانات هزینهها و محدودیتهای تأمین مالی، این بخش را با چالشهای جدی مواجه کرده است.
تابآوری به معنای توان حفظ کارکرد و بازگشت به تعادل پس از شوکهای اقتصادی است؛ قابلیتی که بدون اصلاحات ساختاری و ثبات سیاستی محقق نخواهد شد.
از نگاه فعالان این حوزه، نبود حکمرانی کارآمد، ضعف بهرهوری، پیچیدگی مقررات و دخالتهای غیرهدفمند، تابآوری صنعت ساختمان را تضعیف کرده و ریسک سرمایهگذاری را افزایش داده است.
صنعت ساختمان بهعنوان موتور پیشران اقتصاد، در صورت بیتوجهی به تابآوری، میتواند به عاملی برای تشدید بیکاری و بحران مسکن بدل شود.
جوزی با تأکید بر نقش دولت، خواستار حرکت به سمت سیاستهای توسعهگرا شد و تصریح کرد: وظیفه اصلی دولت، نظارت و تنظیمگری هوشمند بوده و امید است این اتفاقات محقق شود.
