به گزارش خبرگزاری مهر، تارنمای هیل وابسته به کنگره آمریکا نوشت: در انتخابات روز سهشنبه ایالت نیویورک، «زهران ممدانی» سیاستمدار جوان و عضو شاخه مترقی حزب دموکرات، با شکست «اندرو کومو» فرماندار سابق این ایالت، به عنوان شهردار جدید نیویورک انتخاب شد.
در این انتخابات بیش از دو میلیون نفر رأی دادند و نتیجه نهایی شگفتیساز بود؛ زیرا تنها چند ماه پیش، نظرسنجیها نشان میداد ممدانی در حد تکرقمی از حمایت مردمی برخوردار است و کسی شانس جدی برای پیروزی او قائل نبود.
تارنمای هیل، توجه ممدانی به موضوع معیشت را یکی از دلایل پیروزی او دانست و نوشت: در حالی که اندرو کومو تمرکز خود را بر موضوعات امنیتی و جرم و جنایت گذاشته بود، ممدانی شعار اصلی خود را بر «هزینههای سنگین زندگی در شهر نیویورک» متمرکز کرد.
شعار انتخاباتی او، «شهری که توان پرداخت هزینههایش را داشته باشیم»، به نماد کمپینش تبدیل شد. ممدانی بارها تأکید کرد که دولت محلی باید زندگی را برای طبقات کارگر آسانتر کند.
این رسانه آمریکایی، ارائه یک پیام واحد و شفاف از سوی ممدانی را دلیل دیگر پیروزی وی ارزیابی کرد و افزود: در حالی که برخی نامزدهای دموکرات در سالهای اخیر از ابهام در پیام انتخاباتی خود آسیب دیدند، ممدانی از ابتدا تا پایان کار پیام یکسانی داشت.
به گفته تحلیلگران، حتی برخی از رأیدهندگان هوادار ترامپ نیز از او حمایت کردند زیرا وی، به طور مشخص، خود را حامی عدالت اقتصادی و گسترش خدمات عمومی اعلام کرد.
هیل، داشتن تجربه سیاسی را در انتخابات اخیر فاقد اهمیت دانست و نوشت: اندرو کومو تلاش کرد با تکیه بر سابقه خود به عنوان فرماندار نیویورک، رقیبش را فردی «بیتجربه» معرفی کند. اما ممدانی همین موضوع را به نقطه قوت خود تبدیل کرد.
او با استفاده از شعارهایی ضد ساختار قدرت سنتی، خود را نماینده نسلی جدید معرفی کرد که خواهان «شکستن انحصار نخبگان سیاسی» است؛ رویکردی که برخی آن را مشابه کمپین ترامپ در سال ۲۰۱۶ دانستند.
تارنمای نشریه هیل، حضور گسترده ممدانی در رسانه و شبکههای اجتماعی را یادآور شد و نوشت: ممدانی با استفاده از کارزاری ابتکاری و متفاوت توانست نام خود را در همه رسانهها مطرح کند.
او نشست خبری ویژهای برای «تولیدکنندگان محتوا و اینفلوئنسرها» برگزار کرد که بیش از ۳۱ هزار بیننده زنده داشت و میلیونها بازدید در فضای مجازی به همراه آورد.
تارنمای هیل، انرژی جریان چپ در حزب دموکرات را دیگر پیروزی ممدانی دانست و نوشت: انرژی و انگیزه اصلی درون حزب دموکرات در سال گذشته از جناح چپ و مترقی سرچشمه گرفته است؛ جریانی که با چهرههایی چون ممدانی و الکساندریا اوکاسیو-کورتز شناخته میشود.
کمپین ممدانی با حمایت گسترده اتحادیههای کارگری و کمکهای کوچک مالی شهروندان، توانست از حاشیه به متن سیاست نیویورک راه یابد.
با این حال، برخی کارشناسان تأکید کردند که مدل موفقیت ممدانی مختص فضای سیاسی نیویورک است و احتمالاً در ایالتهای رقابتی مانند پنسیلوانیا قابل تکرار نخواهد بود.
هیل نوشت: هیچکس نباید این پیروزی را نشانه تغییر کلی در حزب دموکرات بداند. این نتیجه، محصول شرایط خاص و فضای سیاسی نیویورک بود.
