به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از خبرورزشی، جدایی دانیال اسماعیلیفر از پرسپولیس حالا بیش از هر زمان دیگری به یک تصمیم بحثبرانگیز برای مدیران این باشگاه تبدیل شده است. پرسپولیس بعد از رفتن این مدافع راست آماده و تاثیرگذار، تلاش کرد جای خالی او را با خرید بازیکنان خارجی پر کند، اما نتیجه این تصمیم تا امروز چیزی جز اتلاف هزینه و نارضایتی هواداران نبوده است.
سرخها در این مدت سه مدافع راست خارجی جذب کردند؛ ایوب العملود از مراکش، سرژ اوریه از ساحل عاج و در نهایت دنیل گرا که تنها چند هفته قبل از تیم جدا شد. هر سه خرید با امید تقویت سمت راست خط دفاعی انجام شد، اما هیچکدام نتوانستند انتظارات را برآورده کنند. عملکرد ضعیف این بازیکنان باعث شد پرسپولیس نه تنها در فاز دفاعی آسیبپذیر شود، بلکه در حمله هم از سمت راست کارایی لازم را نداشته باشد.
در این میان وضعیت دنیل گرا از همه ناامیدکنندهتر بود. او در سه بازی ابتدایی خود برای پرسپولیس نمایشهایی داشت که با انتقاد شدید کارشناسان و هواداران همراه شد. گرا نه در کارهای دفاعی مطمئن نشان داد و نه توانست در حملات تیم نقش موثری ایفا کند؛ موضوعی که در نهایت به جدایی زودهنگامش منجر شد. این در حالی است که باشگاه برای جذب این بازیکنان خارجی چند میلیون دلار هزینه کرده؛ رقمی قابل توجه که میتوانست صرف حفظ مهرهای امتحانپسداده شود ولی به راحتی دور ریخته شد.
نکته قابل تامل اینجاست که مدیران پرسپولیس میتوانستند با پرداخت کمی پول بیشتر، قرارداد اسماعیلیفر را تمدید کنند، اما چنین تصمیمی نگرفتند. مدافعی که حالا در تراکتور عملکرد بسیار خوبی داشته، فصل گذشته همراه تیمش به قهرمانی رسید و با درخشش خود دوباره به تیم ملی دعوت شد. اسماعیلیفر اکنون یکی از گزینههای جدی حضور در جام جهانی محسوب میشود و پیشرفتش بیش از پیش حسرت از دست رفتن او را برای هواداران پرسپولیس پررنگ کرده است.
مجموع این اتفاقات باعث شده سیاست نقلوانتقالاتی باشگاه زیر سوال برود. وقتی چند خرید خارجی پرهزینه نتوانستهاند حتی نزدیک به سطح یک بازیکن داخلی ظاهر شوند، طبیعی است که تصمیم مدیران مورد انتقاد قرار بگیرد. شاید ماجرای اسماعیلیفر به یکی از درسهای مهم مدیریتی برای پرسپولیس تبدیل شود؛ درسی درباره اهمیت حفظ بازیکنان کلیدی و پرهیز از ریسکهای پرهزینه در بازار نقلوانتقالات.
