دکتر حمید اکبری در گفتگو با خبرنگار مهر در خصوص پایش روانی دستیاران پزشکی گفت: برای بررسی و پایش مشکلات دستیاران پزشکی و ارائه راهکارهایی برای بهبود وضعیت آنها کمیتهای با همکاری دو معاونت آموزشی و دانشجویی فرهنگی وزارت بهداشت تشکیل شده است. یکی از اقدامات این کمیته افزایش حقالزحمه دستیاران بود تا فشار مالی از آنها تا حدودی برداشته شود.
وی با اشاره به سایر عواملی که در مسئله خودکشی دستیاران نقش دارد، گفت: برخی مسائل از دست وزارت بهداشت خارج است. برای مثال؛ وقتی یک دانشجوی نخبه کشور از سد رقابت کنکور میگذرد، انتظار دارد در همان سطح با او رفتار شود. وقتی وارد دانشگاه میشود ولی امکانات مناسبی دریافت نمیکند و فشارهای مختلفی به او وارد میشود، چنین اتفاقاتی نیز میافتد.
مشاور معاون آموزشی وزارت بهداشت در واکنش به اینکه برخی عنوان میکنند افسردگی و مشکلات روانی سبب اقدامات خود آسیبزننده دستیاران میشود، توضیح داد: این مسائل دلایل ریشهای دارد. برای مثال از کودکی به یک فرد میگویند که «تو باید دکتر شوی»، ۱۲ سال تحت فشار و استرس درس میخواند که دکتر شود؛ شاید اصلاً علاقه به این رشته نداشته باشد، شاید استعداد او در رشته دیگری باشد. بعد از ۱۲ سال فشار شبانهروزی وارد پزشکی میشود که رشته سختی است، بعد از ۷ سال پزشک عمومی میشود و میبیند کاری برای او نیست. مجدد وارد دوره تخصص میشود و در دوره تخصص نیز در سال اول باید ۱۵ شب را در بیمارستان کشیک باشد.
وی با تأکید بر اینکه این مشکلات یک سیر طولانی دارند، افزود: رسیدن به این نقطه یک سیر دارد و هیچکس یک شبه تصمیم به اقدام نمیگیرد. وزارت بهداشت نیز با یک اقدام نمیتواند جلوی آن را بگیرد. فردی که تحت فشار رزیدنتی است و خانواده بیمار نیز از او طلبکار هستند، این فرد دچار مشکلات زیادی میشود.
اکبری در ادامه گفت: بعضی تصمیمات کارشناسی نشده و مداخلات نابهجا سبب ایجاد مشکلاتی میشود که عواقب آن را میبینیم ولی بعد میگوئیم که چرا خودکشی زیاد شده است. باید از قبل همه این عواقب را پیشبینی کنیم و باید فرهنگسازی انجام شود؛ اینکه تصور میکنند همه باید پزشک شوند، درست نیست.
وی افزود: مهم انسان شدن و انسان سالم تربیت کردن است. باید امکانات فراهم شود و اقدامات دیگری انجام شود، تا بتوانیم از این مشکل جلوگیری کنیم.
استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران تاکید کرد: نمیشود چشمها را روی عوامل مختلف ببندیم و بگوییم خودکشی زیاد شده و وزارت بهداشت جلوی آن را بگیرد. باید ریشه آن را در تصمیمات نابهجایی که ۵ تا ۲۰ سال قبل گرفتیم جستجو کنیم و شاید نتیجه تصمیمات و مداخلات ناگهانی که امروز میگیریم و ظرفیت پزشکی را بالا میبریم را در سالهای آینده ببینیم.
