به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از مهر، آقای امیر سعید ایروانی، سفیر و نماینده دائم جمهوری اسلامی ایران نزد سازمان ملل متحد در نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد درباره «وضعیت در خاورمیانه (سوریه) سخنرانی کرد.
متن فارسی این سخنرانی به شرح زیر است:
بسم الله الرحمن الرحیم
خانم رئیس
از آقای پدرسن، نماینده ویژه و آقای فلچر، معاون دبیرکل، برای گزارشهای روشنگرانه ایشان سپاسگزاریم. همچنین اظهارات ارائهشده توسط سایر سخنرانان را بهدقت استماع کردیم.
در ارتباط با تحولات اخیر سوریه، مایلم نکات کلیدی زیر را مورد تأکید قرار دهم:
۱. جمهوری اسلامی ایران بار دیگر حمایت قاطع خود را از وحدت، حاکمیت و تمامیت ارضی سوریه اعلام میدارد. آینده سوریه باید صرفاً توسط مردم این کشور و بدون مداخله یا تحمیل خارجی تعیین شود. فرآیندی جامع، سوری-محور و تحت مالکیت سوریه به رهبری سازمان ملل متحد و در چارچوب قطعنامه ۲۲۵۴ (۲۰۱۵) ضروری است. این فرآیند شامل تدوین قانون اساسی جدید از طریق کمیته قانون اساسی نماینده و تشکیل دولتی جامع و فراگیر است که بازتابدهنده آرمانهای همه مردم سوریه باشد. در این زمینه، ایران تلاشهای سازنده و مشارکت فعال نماینده ویژه سازمان ملل، آقای پدرسن، را در پیشبرد این هدف مهم ارج مینهد.
۲. حفظ نهادهای دولتی سوریه برای ثبات و پایهریزی یک راهحل سیاسی فراگیر حیاتی است. فروپاشی نهادی خطر تکهتکه شدن بیشتر، تشدید بحران انسانی و بهرهبرداری توسط افراطگرایان را در پی دارد. تجربیات درگیریهای گذشته نشان میدهد که تداوم نهادها برای ارائه خدمات اساسی، حاکمیت قانون و اعتمادسازی ضروری است. جامعه بینالمللی باید از تابآوری نهادی سوریه حمایت کند و به حاکمیت و اراده مردم این کشور احترام بگذارد.
۳. ایمنی همه شهروندان سوری، از جمله حقوق اقلیتها و اتباع خارجی، باید تضمین شود. مکانهای مذهبی و فرهنگی باید محافظت شوند و مصونیت اماکن دیپلماتیک و کارکنان آنها باید طبق قوانین بینالمللی رعایت شود.
۴. ایران بهشدت ادامه نقض حاکمیت و تمامیت ارضی سوریه توسط رژیم اشغالگر اسرائیل را محکوم میکند. این رژیم با سوءاستفاده از شرایط کنونی سوریه، اهداف سیاسی خود را دنبال کرده و به تخریب زیرساختهای این کشور ادامه میدهد.شورای امنیت باید اقدام قاطعانهای برای مقابله با این تجاوزات انجام دهد و به اشغالگری اسرائیل در سرزمینهای سوریه پایان دهد؛ اقدامی که نقض آشکار قوانین بینالمللی، منشور سازمان ملل و قطعنامههای این شورا، بهویژه قطعنامه ۳۵۰ (۱۹۷۴) است. ایران بار دیگر حمایت قاطع خود را از نیروهای پاسدار صلح سازمان ملل متحد و اجرای کامل مأموریت آن اعلام میدارد.
۵. مردم سوریه با مشکلات عظیم اقتصادی و انسانی مواجه هستند که نیازمند اقدام فوری است. بازسازی زیرساختهای حیاتی، احیای خدمات و تضمین بازگشت امن پناهندگان و آوارگان داخلی برای تقویت وحدت و بهبود ملی ضروری است.کمکهای فوری باید در اولویت قرار گیرند و تحریمهای یکجانبه علیه سوریه باید لغو شوند. ادامه این اقدامات غیرانسانی و غیرقانونی غیرقابل توجیه است؛ چراکه بهشکل نامتناسبی به آسیبپذیرترین افراد لطمه میزند، بحران اقتصادی را تشدید میکند و حقوق اساسی مردم سوریه را نقض میکند. ایران تلاشهای خستگیناپذیر دفتر هماهنگکننده امور بشردوستانه سازمان ملل متحد و شرکای بشردوستانه آن را برای کاهش رنج مردم سوریه ارج مینهد.
۶. سوریه کشوری محوری در منطقه است و باید نقش حیاتی خود را در ارتقای صلح و ثبات، بهدور از تروریسم که تهدیدی برای همسایگان و منطقه وسیعتر محسوب میشود، بازیابد. مردم سوریه سزاوار صلح، کرامت و فرصت بازسازی کشور خود بدون مداخله خارجی هستند. جامعه بینالمللی باید بهطور جمعی از وحدت، حاکمیت و بازسازی سوریه حمایت کند و اطمینان یابد که حقوق و آرمانهای همه سوریها محقق میشود.
۷. ایران همواره نقشی محوری و سازنده در ارتقای صلح و امنیت منطقهای ایفا کرده و هزینههای سنگینی را هم از نظر مادی و هم انسانی در مبارزه با تروریسم در سوریه و منطقه وسیعتر متحمل شده است. این واقعیت انکارناپذیر نباید نادیده گرفته شود. ایران برای سالها، در پاسخ به درخواست رسمی و قانونی دولت وقت سوریه، حمایت مشروع خود را در مبارزه با تروریسم ارائه کرده است. بدون تلاشها و فداکاریهای قاطع ایران و حزبالله، سوریه میتوانست کاملاً تحت کنترل داعش و گروههای تروریستی وابسته به آنها قرار گیرد، و نفوذ آنها احتمالاً به لبنان نیز گسترش مییافت. این تلاشها نقشی حیاتی در پایان دادن به تسلط داعش در عراق و سوریه ایفا کردند.
۸. ایران و سوریه روابط تاریخی و دوستانهای دارند که بر اساس منافع مشترک و اصول حقوق بینالملل همچنان در حال گسترش است.
ایران در نقش سازنده خود ثابتقدم باقی میماند و با سازمان ملل متحد، شرکای منطقهای و مردم سوریه همکاری خواهد کرد تا به صلح و ثبات پایدار در سوریه و منطقه وسیعتر دست یابد.
سپاسگزارم.
