این تصمیم در شرایطی اتخاذ شد که هزینههای جنگ ویتنام افزایش یافته و حجم دلارهای موجود در جهان از توان ذخایر طلای آمریکا فراتر رفته بود. در نتیجه، نظام پولی مبتنی بر استاندارد طلا عملا کنار گذاشته شد و جهان وارد دوره پولهای فیات شد.
پیامد این تحول بهویژه در دهه ۱۹۷۰ در بازار طلا نمایان شد؛ بهطوری که قیمت هر اونس طلا از حدود ۳۸ دلار در سال ۱۹۷۱ به بیش از ۸۰۰ دلار در سال ۱۹۸۰ رسید.
امروز نیز طلا بار دیگر در کانون توجه قرار دارد اما این بار در سایه نگرانی از تورم، افزایش بدهی دولتها، تنشهای ژئوپلیتیک و آینده ارزهای اصلی جهان.
بنابراین میتوان به این نتیجه دست یافت که هر زمان نگرانی درباره ارزش پول و ثبات نظام مالی افزایش یافته، تقاضا برای طلا نیز تقویت شده است.
