سید وحید میرنظامی در گفتگو با خبرنگار مهر اظهار کرد: کاهش بودجه فرهنگی در حقیقت ضربهای مستقیم به ساختارهای اجتماعی، تربیتی و فرهنگی کشور است.
وی افزود: در شرایط کنونی که افزایش قابلتوجهی در این بخش دیده نمیشود، جامعه با عقبماندگیهایی در حوزه فرهنگ، نشاط اجتماعی و تولید محتوای مناسب مواجه است و هر میزان کاهش، نوعی عقبگرد محسوب میشود و تبعات آن در سالهای آینده آشکار خواهد شد.
این فعال فرهنگی با اشاره به نقش گسترده فضای مجازی و ورود هوش مصنوعی در تأثیرگذاری بر نسلهای مختلف افزود: اگر برنامهریزی فرهنگی متناسب با تحولات جدید صورت نگیرد، آسیبهایی که امروز مشاهده میکنیم تشدید خواهد شد، هوش مصنوعی ابزاری قدرتمند است و در صورت نبود محتوای مناسب برای خانوادهها، کودکان و نوجوانان، پیامدهای آن در قالب افزایش آسیبهای اجتماعی بروز میکند.
میرنظامی گفت: واقعیت این است که بسیاری از زیرساختهای فرهنگی نیازمند بازنگری و ارتقا هستند و تخصیص هدفمند اعتبارات فرهنگی و رفع ناترازی موجود میتواند زمینه اثرگذاری واقعی در این حوزه را فراهم کند.
وی با بیان اینکه بخشی از مشکلات فرهنگی ناشی از نهادهایی است که بودجه دریافت میکنند اما کارکرد مؤثری ندارند، افزود: هدفمند کردن و توزیع عادلانه اعتبارات فرهنگی میتواند این نابرابری را اصلاح کند و موجب افزایش بهرهوری شود.
این استاد دانشگاه با تأکید بر اینکه پیامدهای کاهش بودجه فرهنگی بلافاصله قابل مشاهده نیست، تصریح کرد: حوزه فرهنگ برخلاف بخشهای اقتصادی یا صنعتی، زودبازده نیست و نتیجه سرمایهگذاری در این بخش با تأخیر نمایان میشود.
وی ادامه داد: میان کاهش فعالیتهای فرهنگی و افزایش طلاق، خشونت، مشکلات رفتاری نوجوانان و سایر آسیبهای اجتماعی رابطهای مستقیم وجود دارد، زیرا بخش مهمی از این آسیبها ناشی از ضعف برنامهریزی فرهنگی، نبود محتوای مناسب برای کودکان و نوجوانان و کمبود نرمافزارهای تربیتی است.
میرنظامی با اشاره به ضرورت سرمایهگذاری فرهنگی در دوران تحولات رسانهای افزود: امروز کودکان و نوجوانان بیش از هر زمان در معرض پیامها و محتواهای متنوع فضای مجازی قرار دارند و اگر تولید محتوا، ساخت انیمیشن، برنامهریزی خانوادهمحور و آموزشهای متناسب با گروههای سنی جدی گرفته نشود، عقبماندگی کشور در حوزههایی مانند هوش مصنوعی افزایش خواهد یافت.
وی تأکید کرد: هزینهکرد در فرهنگ یک سرمایهگذاری بلندمدت است و اگر امروز برای فرهنگ، خانواده و نسل آینده هزینه نکنیم، فردا باید چندین برابر برای جبران خسارتهای ناشی از غفلت فرهنگی هزینه کنیم.
