رضا نقیزاده، در گفتگو با خبرنگار مهر از تدوین و اجرای «شیوهنامه بهرهگیری از آموزش الکترونیکی در دورههای حضوری» خبر داد و گفت: در این شیوهنامه شروط و الزامات زیرساختی مشخص شده که دانشگاهها باید بهتدریج در مسیر تحقق آن گام بردارند.
وی با اشاره به اهداف این شیوهنامه اظهار کرد: هدف اصلی، استفاده نظاممند از ظرفیتهای آموزش الکترونیکی در دورههای حضوری است تا دانشگاهها بتوانند در چارچوب یک برنامه منسجم، زیرساختهای مورد نیاز خود را تکمیل کرده و به سمت آموزش هوشمند حرکت کنند.
مدیرکل دفتر برنامهریزی آموزش عالی افزود: رویکرد نظاممند دانشگاهها در این زمینه اهمیت ویژهای دارد؛ بهگونهای که هر دانشگاه باید برنامه مشخصی برای توسعه زیرساختها و آمادهسازی خود جهت ورود به نسلهای جدید آموزشی از جمله «آموزش هوشمند» داشته باشد.
وی با اشاره به تقسیمبندی انواع آموزش در کشور گفت: در حال حاضر سه نوع آموزش وجود دارد؛ نخست آموزش مجازی که همان الگوی دوران کروناست و در شرایط عدم امکان آموزش حضوری بهکار گرفته میشود. نوع دوم، آموزش دیجیتال است که مبتنی بر فناوریهای نوین بوده و محور اصلی آن «آموزش ترکیبی» و استفاده از فناوری های نوین آموزشی چون AR/VR است؛ بهگونهای که بخشی از دروس حضوری و بخشی دیگر از طریق فناوری های نوین آموزشی برگزار میشود. این شیوه موجب ارتقای کیفیت آموزشی حتی در بخشهای عملی و آزمایشگاهی است.
وی ادامه داد: سومین سطح، آموزش هوشمند است که در آن هوش مصنوعی نقش محوری دارد.
به گفته نقیزاده، در حال حاضر امکانات قابلقبولی در حوزه آموزش مجازی وجود دارد و زیرساختهای مرتبط طی دوران کرونا تقویت شدهاند؛ اما همچنان نیازهایی از جمله افزایش قدرت سرورها، بهبود پهنای باند و توانمندسازی اعضای هیئت علمی وجود دارد.
نقیزاده افزود: در راستای توسعه آموزش دیجیتال، راهاندازی کلاسهای هیبریدی آغاز شده است. همچنین در مورد آموزش هوشمند پیشنویس برنامه ای جامع درحال تدوین است.
وی با تأکید بر اهمیت داده در آموزش هوشمند گفت: هنوز فاصله قابلتوجهی تا تحقق کامل این مدل آموزشی وجود دارد و دانشگاهها باید بهصورت تدریجی به سمت آن حرکت کنند.
وی خاطرنشان کرد: قرار نیست تمامی دانشگاهها به صورت همزمان وارد فاز آموزش هوشمند شوند؛ برخی مراکز علمی به این سمت گام برداشتهاند، درحالیکه برخی دیگر همچنان در نسلهای پیشین فعالیت می کنند.
