به گزارش خبرگزاری مهر، محمدحسین علیپور عضو کمیته اجرایی سومین دوره جشنواره جایزه ملی جوانی جمعیت و عضو هیئتعلمی دانشگاه جامع امام حسین (ع) با اشاره به تجربههای پیشین، اظهار کرد: تمایز ساختاری بین کمیته اجرایی، و علمی که در سالهای گذشته موجب بروز چالشهایی شده بود، باید در دوره جدید به صورت شفاف و دقیق تبیین شود.
وی ادامه داد: همچنین در سیاستگذاریهای محلی، استفاده از شاخص نرخ باروری نکاحی (MFR) در مقابل نرخ باروری کل (TFR)، راهکاری عملیاتی در اختیار سیاستگذاران قرار میدهد؛ چرا که MFR امکان تفکیک میان «عدم فرزندآوری ناشی از تجرد» و «فرزندنخواهی در خانوادههای تشکیلشده» را فراهم کرده و برای هر یک، سیاست جداگانهای را میطلبد.
وی با طرح پرسشی محوری گفت: آیا باید خانوادههای پرجمعیت با جایگاه ممتاز اجتماعی مانند پزشکان و استادان دانشگاه را بهعنوان الگو معرفی کرد، یا خانوادههای محروم روستایی را که با حداقل امکانات، فرزندانی موفق تربیت کردهاند؟ این تصمیم، قلب رسالت الگوسازی جشنواره را شکل میدهد.
وی در ادامه به تمایز معیارهای انتخاب شرکتهای نمونه اشاره کرد و افزود: پرسش دیگر اینکه شرکتهایی که به کارکنان خود تسهیلات فرزندآوری میدهند باید در اولویت باشند یا شرکتهای فناور فعال در حوزههای مرتبط با جمعیت؟ این تفاوت، مسیر محتوای رسانهای جشنواره را تعیین میکند.
علیپور همچنین بر ضرورت تعریف دقیق «نخبه» در ساختار جایزه تأکید کرد و گفت: پژوهشگر پرتولید علمی، اثرگذار داخلی یا صاحبنظر بینالمللی؟ توافق بر سر این تعریف، به گفتمان یکپارچه رسانهای منجر خواهد شد.
وی پیشنهاد کرد، کارگروه تخصصی شورای علمی با حضور ذینفعان، به حل این چالشها بپردازد تا به یکپارچگی محتوای رسانهای جشنواره منجر شود.
علیپور با تأکید بر ضرورت تغییر رویکرد ارتباطی جشنواره، اظهار کرد: پیامها باید به دغدغههای عمومی خانوادهها مانند امنیت روانی فرزندان و حمایت از خانواده بپردازد.
عضو کمیته اجرایی سومین دوره جشنواره ملی جایزه جوانی جمعیت در ادامه با بیان ضرورت اجتناب از چندصدایی شدن و فوریت در تصمیمگیری ادامه داد: گفتمان واحد درباره معیارهای انتخاب الگوها، از بروز مواضع متضاد جلوگیری میکند.
